ՄՈՌԱՑՎԱԾ ՈՃԻՐ... ՏԻԳՐԱՆ ՆԱՂԴԱԼՅԱՆ

Մոտենում է լրագրող` « Հանրային հեռուստառադիո » ընկերության խորհրդի նախագահ, Տիգրան Նաղդալյանի սպանության 13 տարին: Շատերը կհիշեն, որ Տիգրան Նաղդալյանը սպանվել է 2002 թվականի դեկտեմբերի 28–ին Երևանում՝ ծնողների տանից դուրս գալիս։ Մարդասպանը կրակել է 7 անգամ։ Լրագրողը ծանր վիճակում տեղափոխվել է հիվանդանոց, որտեղ և մահացել։ Ոճրագործության կազմակերպիչը և պատվիրատուն՝ Հայաստանի ընդդիմության առաջնորդներից մեկը՝ Արամ Սարգսյանի և « սպարապետ » Վազգեն Սարգսյանի եղբայրը: Արմեն Սարգսյանի ոճրագործությունը ուղղված էր ամբողջ հայ ժողովուրդի դեմ, քանի որ հետագայում պարզվել էր մանրամասնությունները, իսկ Տիգրան Նաղդալյանից բացի նա սպանեց Տիգրանի դեռ չծնված մանկանը... Տիգրանի կինը հղի էր և ամուսնու դաժան սպանությունը առիթ հանդիսացավ, որպեսզի նա կորցնի մանկիկին, մոր որովայնում մանկիկը միացավ հոգին ավանդած հայրիկին... Ինչպի՜սի ոճիր, երիտթուրքերի պես դաժան ու սառնասիրտ... Իսկ ոճիրը կրկնվելու էր հետո, քանի որ ոճրագործ մանկասպանը դեռ իր պատիժը չկրած, միանգամից բազմում է Հայաստանի Հանրապետության պաշտպանության նախարարի խորհրդականի պաշտոնին... Ու այդ ամենի հետ հանդերձ նա վերջերս ակտիվացել է հասարակության մեջ, լրատվական ծառայություններին ներկայացնում է, որ ինքը « կռվող տղա է » ու կռվել է իր եղբոր` վազգեն սարգսյանի կողքին, այդ մեկին համամիտ եմ, քանի որ իր եղբայրը՝ « սպարապետ » կոչվածը, անգամ սահմանների տեղը չգիտեր ու իրենց արած « հայրենանվեր » գործը դա Ռեկետն էր, այդ հարցին չանդրադառնամ, դրա մասին գրել եմ նախորդում, հարցը հիմա Տիգրան Նաղդալյանն է, փորձեցի համացանցում որևէ նյութ գտնել Տիգրան Նաղդալյանի մասին, սակայն ոչինչ չգտա, ամեն ինչ ջնջված է կամ էլ ուղղակի չի եղել, փոխարենը ակտիվացած ոճրագործ ու մանկասպան Արմեն Սարգսյանի գովազդային « կռված տղա » լինելու տեսանյութերն են: Տիգրան Նաղդալյանի հարցը կարծես թե փակել են վերջնականապես, սակայն կարճատև ուսումնասիրությունները ապշեցուցիչ էին ինձ համար, և մոտակա ժամանակներս կգտնեմ համապատասխան վկաներին ու ապացույցները: Այդպիսով, Տիգրան Նաղդալյանին ոչ մեկ չի հիշում, ինձանից բացի, երևի թեման վտանգավոր է, որ մարդիկ խուսափում են անգամ հիշել Տիգրան Նաղդալյան անունը: Ու վազգեն Սարգսյանի հուշարձանները բարձրացնելու համաճարակի ֆոնի վրա մեծ ու տաղանդավոր լրագրողին ու նրա դեմ գործած Ոճիրը մոռացության ենք տալիս:
Հիշում եմ տիկին, ավելի ճիշտ Գրետա մայրիկը Նաիրի Հունանյանի մորը անվանում էր « Հրեշածին »: Ու այդ Վհուկը մոռացավ, որ իր արգանդից են ծնված չարիքների մասին, որոնցից մեկը Ազգադավ վազգեն սարգսյանն էր, իսկ մյուսը մանկասպան ու ոճրագործ Արմեն Սարգսյանը: Հետո էլ Թոխմախի մհերին ենք ասում թե նա սպանել է Ադրբեջան փախած Վահան Մարտիրոսյանի դեռ չծնված մանկանը, իսկ Արմեն Սարգսյան երևույթը հենց այն տականքներից էր, որ դրեց այդ ավանդության սկիզբը, ավելի ճիշտ նրա եղբայր վազգեն սարգսյանը դրեց անարխիայի ու հանցանքի սկիզբը ու փոխանցելով նաև իրավահաջորդներին` մանվելին ու սերժիկին:
Ուզու՞մ եք իմանալ թե ինչու Արմեն Սարգսյանը սպանեց Տիգրան Նաղդալյանին... Ու ինչո՞ւ էր նրա հանցանքը ուղղված հայ ժողովրդի դեմ։ Որովհետև մոտենում էր « Հոկտեմբերի 27-ի » գործով Տիգրանին Նաղդալյանին դատարան հրավիրելու ժամանակը: Կաին բազմաթիվ հարցեր, որոնց պատասխանները պետք է նա տար: Մասնավորապես, տեսաժապավենի մոնտաժման հարցը ու Նաիրի Հունանյանի քայլը արդարացնող փաստեր: Քանի որ Տիգրան Նաղդալյանի ցուցմունքից հետո ժողովուրդը կիմանար, որ ոչ թե Նաիրի Հունանյանն է ոճրագործը, այլ վազգեն սարգսյանը, որը պատերազմի ժամանակ թիկունքից ոչնչացնում էր ազատամարտիկներին, որը թալանում էր ոչ միայն Հայաստանի ժողովրդի տարիների ստեղծածն, այլև թալանում էր սփյուռքահայ հայրենակիցների նվիրատվությունները ու կտապալվեր սպարապետացված հրեշի հերոսական միֆը... Այդ պատճառով Արմեն Սարգսյանը լռեցրեց Տիգրան Նաղդալյանին:
Իսկ գիտե՞ք ցավալին որն է... Այն չէ, որ Արմենը չկրեց իր արժանի պատիժը, ու դա դեռ բավական չէ իր ֆեյսբուկյան ընկերների ցանկը գերազանցում է 1500 ու գիտե՞ք թե ինչ ողբալի է, որ այդ մարդիկ իմանալով ճշմարտությունը, նրան ընկերանալու հայտ են ուղարկում, հետո էլ իրենց ՖԲ- ում գրում են, որ վա՜խ ի՞նչ անարդար է... Թե ցավում են հայրենիքի ու ժողովրդի համար, իրենք հայրենասեր են ու ազնիվ:
Ու ցանկանում եմ այդ մարդկանց հարց տալ... Մի՞թե կարելի է հավատալ ձեզ, որոնք ոճրագործի ընկերությունն են կիսում ու հպարտանում են, որ իրենք էլ են նրա ընկերների ցանկում և բարերարությունից ու ազգասիրությունից խոսելը անբարոյականություն է... Թույլ տվեք ավարտեմ այս խոսքս, Սիամանթոյի խոսքերով. « Ո՛վ ՄԱՐԴԿԱՅԻՆ ԱՐԴԱՐՈՒԹՅՈՒՆ, ԹՈՂ ՈՐ ԹՔԵՄ ՔՈ ՃԱԿԱՏԻՆ »։

Գեհենի Աառաքել 29/10/2015 Թ