« Прыщик. Պրիշչիկ » Ռուզաննա Խաչատրյան

Հիշեցնեմ, որ « Прыщик . Պրիշչիկ » նշանակում է թարախային գնդիկ, ուստի այստեղ օգտագործվում է, նույնը, տարբերակը:

Ճիշտն ասած բարկացած եմ, երևի հենց սա էլ առիթ դարձավ գրելու այս ակնարկը, ու վստահ եմ, որ հասցեատերը կարդալու է սա:

Բանն այն է, որ Ռուզաննա Խաչատրյանը, պրիշչիկի պես դուրս է եկել, ավելի ճիշտ աճել է իր ամուսնու` ՊՆ նախարար Սեյրան Օհանյանի քթին: Ինչպես ասում են քթի պրիշչիկը սիրո խորհրդանիշ է, բայց դե գիտենք, թե պրիշչիկն իրենից ինչ է ներկայացնում, շատ դեպքերում էլ երկու մատով ճտտցնում են ու վերջ: Հիմա եկել է նրան ճտտացնելու ժամանակը: Չնայած, որ էդ Գլամուռոտ Պրիշչիկը իրեն դրել է Քիմ Քարդաշյանի տեղը, ամենուր նրա բազմագույն լուսանկարներն են բազմերանգ ծաղիկների ֆոնին: Եթե նայելու լինենք, նա վազգեն սարգսյանի մարդասպան եղբորը` Արմեն Սարգսյանին շատ է նման, քանի որ Հայկական Վիքիպեդիայում անգամ նրա մասին հիշատակում են, նրա մասին գրում են տարբեր կայքեր ու ամսագրեր, ու գրում են միայն լավը, ակամայից կարծում ես, թե նա հրեշտակ է. Սակայն, հրեշտակ ասածը հարաբերական է: Եթե նայենք Գլամուռոռ Պրիշչիկի լուսանկարները, երփներանգ ծաղիկների ֆոնին, ապա հաճույք կստանաք, իսկ երբ նայում ես, սպանված զինվորների սևազգեստ մայրերի ֆոնին, ապա անկախ քեզանից հակակրանք ես ապրում, անգամ բարձրանում է արյանդ ճնշումը։ Ու գիտե՞ք ամենակարևորը, որ այս սևազգեստ մայրերը հենց այդ Պրիշչիկի ամուսնու պատճառով են փողոց ելել, ու արդեն տաս տարուց ավելի է, արդարություն ու հատուցում են պահանջում, հատուցում պահանջում են նրանց սպանված զավակները, քանի դեռ ազատության մեջ են իրենց խոշտանգողները: ՈՒ բավական չէ որ այդ նախարարը սպանել է նրանց որդիներին, նրանց մայրերին էլ ծեծում է ու ասֆալտի վրա քաշ տալիս: Իսկ Պրիշչիկը լուսանկարվում է իր շքեղության մեջ ու վայելում կյանքը, հետո էլ ծաղրում է ժողովրդին ու թոզ փչում մարդկանց աչքերին, իբր ինքը հոգատար կին է, մայր, քաղաքական տիկին ու բժիշկ, այն էլ ատամնաբույժ... Սակայն ամուսնու կողոպտած ու թալանած գումարները որտեղի՞ց է գալիս, նա դրա մասին մոռանում է: Երևի մոռանում է նշել, որ զինվորների արյան հաշվին են ձեռք բերել Չեխիայի և Գերմանիայի սահմանին գտնվող կուրորտային « Ժելեզնա Ռուդայի » հյուրանոցային համալիրը՝ իր խաղատներով, Ֆրանսիայի Նիցցա քաղաքում գտնվող հիվանդանոցը: Այդ ամենը աստղաբաշխական թվեր են անգամ Եվրոպացի մեծահարուստների համար... Սակայն փաստը փաստ է... Մի խոսքով տիկին Պրիշչիկը երևի տեղյակ չէ իմ գրած պատմություններից մեկի՝ Փնթի դասակարգի մասին, ինքը հենց այդ դասակարգի կարկառուն աղջիկներից մեկն է: Տիկին Պրիշչիկը այնքան է իրեն երևակայում, որ նույնիսկ Ֆեյսբուկ սոցիալական ցանցում ունի իր էջը, ինչպես գրել էի այդ պատմության մեջ, Փնթիների համար դա պարտադիր նախապայման է, քանի որ պետք է իրեն « Լայքեն » ու ամեն լայքի դիմաց ինչպես ասում են « Կայֆ » է ստանում: Հա, իմիջիայլոց, իմ ՖԲ ընկերներից մեկը, որը հաշմանդամ ազատամարտիկ է, անունը չեմ նշում, մի չորս ամիս առաջ նամակ է ուղարկել նրան, խնդրելով, որպեսզի իրեն օգնեն վիրահատության համար, ու հետաքրքիրը է, որ տիկին Պրիշչիկը լռում է, ինչքանով գիտեմ ազատամարտիկը մի քանի նամակ է ուղարկել, սակայն ինչպես ասում են լռություն է « Ձայն բառբառո հանապատի... » Ու այդպես լռում է տիկինը, սակայն խոսում են նրա Գլամուռոտ լուսանկարները, ծաղիկների ֆոնին ու նրա արտասովոր ու խորհրդավոր ժպիտը, որը մահաբեր է հայ զինվորների համար: Կարելի է ասել, որ նա առանձնապես թքած ունի զինվորների, նրանց մայրերի, ժողովրդի ու արդարության վրա: Նրան հետաքրքրում է միայն ինքը, իր զգեստապահարանը, ծաղիկներն ու իր երեխաները, որոնց ամեն անգամ դեմ է տալիս, իբր հոգատար մայր է և բարի... Բայց մեկը չկա, որ ասի. Ա՛յ Փնթի՜, քեզանից ի՞նչ մայր... Դու ի՞նչ գիտես թե մայրը ով է... Արդյո՞ք հասկանում ես ինչ է նշանակում երեխա բերել, պահել, մեծացնել, որ ուղարկես բանակ կոչված սպանդանոցը... Ու այնտեղից էլ որդիդ վերադառնա հաշմանդամ, որը ողջ կյանքը պետք է գումար աղերսի, որպեսզի դեղորայքի համար գումար գտնի... Էլ չհաշվեմ սպանված ու խոշտանգված զինվորներին... Դու լավ գիտես, որ այդ Սպանդանոցի Գլխավորը քո ամուսինն է, ու նրա հրամանով են հաշմանդամ ու հիվանդ պատանիներին զորակոչում բանակ, իսկ փոխարենը շահագործող դասակարգի թուլեքին քո ամուսնու պատվերով են բանակից ազատում, նույնիսկ սպայական տիտղոսներ ու շքանշաններ ստանում: Երևի մոռանում ես որ զինվորի արյունով ես սնում քո երեխաներին, Քո ու արյունածարավ ամուսնուդ հետ եք շարունակում զվարճանալ Փնթիների խրախճանքներում ու հարսանիքներում: Մի՞ թե չգիտեք, որ սահմանին զոհվում են զինվորներ ու գյուղացիներ... Ձեր պես լվերը ժողովրդի արյան հաշվին են ապրում, դա երևի քիչ է ձեր մեջ եղած թույնը ներարկում եք ժողովրդին: Մոռանում եք, որ ձեր փոխարեն, ձեր զավակներն են պատասխան տալու, այն շքեղ դղյակների պարիսպները անգամ չի պաշտպանելու նրանց, արտասահմանի Հյուրանոցներն ու հիվանդանոցները, որը ունեք չի մնալու, միևնույն է չեք վայելելու... Քանի որ հազարավոր հայ մայրեր անիծում ու նզովում են ձեզ ու ձեր ժառանգներին, քանի որ դուք դարձաք պատճառ, որ նրանց զավակները հանգչում են հողում, հանգչում են անհատույց, քանի որ դուք էիք ոճրագործ մարդասպանների հովանավորները: Խոշտանգված կուրսանտ Հայկազ Բարսեղյանի արյունը ձեր ձեռքերին է, ռազմական բժիշկ Վահե Ավետյանինը ու հարյուրավոր հայորդիների, որոնք խելագարված ու հաշմանդամ վերադարձան հայրական տուն: Քո ամուսինն էլ Ջհանգիրյանի ու Կոստանյանի հետ հագել դահիճի դիմակը ու կացնահարում է մեր զինվորներին, մատղաշ սերունդին: Հիմա քեզ դրել ես « Ղառի Դամայի » տեղը ու քշում էս էշը, ավելի ճիշտ էշին, քանի որ քո ամուսինը հիմա դառել է « Քյարպնջի վեցնոց » ու ծառայում է ոչ միայն իր տիրոջը` սերժիկ Ցողունասերին, այլև քեզ... Ճիշտն ասած դու ո՛չ թե « Ղառի դամա » ես, այլ « Խաչի թագավոր » ու գիտե՞ս լուսանկարներդ նայողը կմտածի, թե դու մանուկների մեղու Մայան ես, բարի և հոգատար, սակայն քեզանից ի՞նչ մեղու, դու լու՛ ես, իսկական լու` նրանք ծծողների դասին են պատկանում, ու հետաքրքիր է բացի Շմայս բռնաբարիչից ու Կվալդամռութ Կոստանյանից էլ ի՞նչ պաշտպան ունես, որը կպաշտպանի քո բարոյականությունն ու առաքինությունը, որ պատրաստ լինի հանուն քեզ բռնաբարել ու գլխատել ցանկացածին... Իզուր չէ որ քո ամուսնու խորհրդականը մարդասպան ոճրագործ Արմեն Սարգսյանն է, որովհետև դուք այդպիսին եք, բոլորդ մի սանրի կտավ եք, բոլորիդ ձեռքերը ու հոգիները արյունոտ են ու ավելորդ է մարդկանց աչքին թոզ փչել, իբր հոգատար ես ու բարի, գոնե պատիվ ունենաիր այն հաշվանդամ ազատամարտիկի նամակը անպատասխան չթողնեիր... Եթե հերթական անգամ լուսանկարվելու լինես, խորհուրդ կտաի հիշել այս գրածներս, ու լավ պատկերացնելու համար կարդա Փնթիների մասին գրածս տողերը, որպեսզի հասկանաս, որ Շմայսներից ու Թոխմախի մհերներից ոչնչով չես տարբերվում, տարբերությունը միայն ծաղիկներն են։

Գեհենի Առաքել 23/10/2015